رواية اليتيمه والوحش الفصل السادس عشر والاخير 16 – بقلم نورهان اشرف

اليتيمه_والوحش الاخير

هند :اممم انت صاحى بدرى ليه

عزت بهدوء:انا منمتش اصلا كنت عامل ابص فى واشك بفكر هو فعلا انتى موجوده ولا حلم 

هند بستغراب: ليه يعنى 

عزت بحب :انا مشفتش اجمل منك ولا  احلى منك انتى احلى حاجه في كل حاجه يا هند 

هند  :انا كدا ممكن اتعود على الدلع 

عزت :اتعودى الدلع اصلا معمول علشانك 

قال كدا واخذ يقبل شفايفها بعشق

ام عند عمار اخذ يخبط على شقه خالته بغضب

فتحت له نجمه الباب وهى تمسح عينيها :خير عاوز اى على الصبح 

يا مختار يا عم مختار يا ابو نجمه انت فين 

نجمه بغضب:واطى صوتك يا بتاع انت الناس نايمه

لا انا صحيت يا نجمه عاوز اى يا زفت انت 

عمار وهو يجلس على الكرسي ويضع رجل على اخره:انا جاى اخطب نجمه يا عمى

مختار بغضب:لا انت شكلك عبيط صح جاي الساعه سبعه الصبح عشان تخطب لا و داخل كانك جاى تقبض عليا 

عمار برجاء:يا عمى مش انا ابن صاحبك و كمان ابن اخت مراتك وابنك جوزنى بنتك بقا ده انا طيب واهبل

مختار بغضب:اطلع برا يا بتاع انت و بليل تجيب امك عشان تخطب البومه دى انا طالع انام مش عاوز اسمع صوتك فاهم 

حرك عمار راسه بفرحه :حاضر يا عمى انت تامر يا قمر 

قال كدا وخرج من البيت ام نجمه نظرات له بصدمه وقالت:مجنون بس بحبك 

بعد مرور خمس سنين كان يدخل عزت القصر يسمع صوت صراخ هند وهى تجرى وراء ذلك الصغير فهد 

هند بغضب:الله يخربيت الجواز على اللى عاوز يتجوز 

عزت بسخرية:ليه بس يا روحى

هند بغضب:طلقنى يا عزت انا عاوزه اطلق

تانى يا هند تانى 

كدا حكايه هند خلصت اتمنا انها تنول اعجابكم بحبكم جدا و عاوزه  اعرف رايكم فى الرواية و حد هيتابع الروايه الجديده ولا لا