رواية تحت شعار العشق الفصل الثاني والعشرون 22 – بقلم سلمى محمد شعبان

كاميليا:مفاجاة مش كده

يحيي : كنت عارف انك هترجعى

كاميليا اقلبت عينيها بزهق:ياربى على كمية غرور اللى عنده كتلة غرور متحركة

يحيي: دا مش غرور يا كوكى دى ثقة فى حبي ليكي

كاميليا باستهزاء : حبك هو انت بتعرف تحب اصلا اللى زيك مش بيعرفوا غير يكدبوا علي اللى حواليهم…وضغطت باصبعها على قلبه وكملت : قلبك دا مفيش فيه غير سواد وكراهية وحقد مستحيل اصدق انه بيعرف يحب زى ماباقي ناس

يحيي ماسك ايديها وحطها على قلبه وبصلها بعشق وصدق : قلبى دا انتي نورتيه من ساعة مادخلتي حياتي….قلبى دا عمره ماحب ولا هيحب غيرك…..قلبى كان بيموت فى كل ثانية وانتى بعيدة عنه واول ماشافك روح رجعتله من تانى……كاميليا انا اسف على كل حاجة على كلمة وجعت بيها وكل دمعة نزلت من عينيكى بسببى…..انا بحبك والله العظيم بحبك

كاميليا سحبت ايديها منه وبتصله بكراهية:وانا بكرهك يا يحيي سامع بكرهك

واقفلت الباب فى وشه بغضب وقعدت فى الارض وسندت راسها على الباب ودموعها نزلت عصب عنها

كاميليا همست بوجع : وانا كمان بحبك يا يحيي بس مش عارفة ارجع اصدقك تانى بعد اللى عملته قلبى مش هيستحمل قهرها وكسرها تانى.

يحيي سامع صوت عيطتها كره نفسه اكتر انه بسبب فى دموعها ووجعها سند دماغه على الباب حط ايديه عليه وعينيه دمعت 

يحيي : اوعدك زى مانا سبب دموعك هكون سبب ضحكتك وهخليكى ترجعلى يا مهرتى.

******************بقلمى_سلمى_محمد_شعبان

فى اوضة يحيي

يحيي قاعد على السور تراس ماسك صورتها بين ايديها وبيغنى بصوت كله حزن ووجع

قولوله سماح & تامر عاشور

وليه ممنوع أبين خوفي قدامه وأداري دموع

هبان أجمد وأكابر ليه، وهكسب إيه

هيمشي خلاص ومش راجع

بقاله كثير بيتحمل قسايا عليه

بموت جوايا وببكي على حالي

وأحزاني اللي جيالي

خلاص ضيعته من إيدي

و وقت القسوة كان مالي

ونازلة دموعي سألاني

هيتعوض بمين ثاني

هموت لو راح ولا سامع ولا راضي

وأقوله هموت يقول عادي

وبيحسسني بذنوبي

وبيفكرني بالماضي

ولو يديني فرصه كمان

هيرجع قلبي زي زمان

قولوله سماح

بقاله كثير بيسحتمل ومش قادر، وجرحه كبير

لأول مره أحس بخوف وعيني تشوف

حبيبي بيمشي مش راجع

بقاله كثير مقابل شري بالمعروف

بموت جوايا وببكي على حالي

وأحزاني اللي جيالي

خلاص ضيعته من إيدي

و وقت القسوة كان مالي

ونازلة دموعي سألاني

هيتعوض بمين ثاني

هموت لو راح

ولا سامع ولا راضي

وأقوله هموت يقول عادي

وبيحسسني بذنوبي

وبيفكرني بالماضي

كاميليا واقفة بتص عليه من شباك ونظراتها ليه كلها حب واشتياق و زعلانة على زعله نفسها تجري عليه تاخده في حضنها بس مش قادرة اللى عمله ماكنش سهل وصعب جدا تسامحه بسهولة كدا لا هى هترضها على نفسها ولا على كرامتها

******************بقلمى_سلمى_محمد_شعبان

فلاش باك من شهرين فى مدينة القاهرة

كاميليا صحت من نوم وهى حاسة بصداع جامد بدماغها بصت حواليها باستغراب من اوضة اللى فيها

كاميليا: اى دا انا اللى جابنى هنا

ناهد : انا يا كاميليا

كاميليا : انتي

ناهد : اخر حد كنت تخيلى تشوفيه صح

كاميليا : انا فين وانتي جبتني هنا ليه واصلا عرفتي مكانى ازاى 

ناهد : انتي فين فى بيتى ولاقيت مغمي عليكى فى الشارع بعد خرجتي من بيت النميرى عرفتي مكانك عيب تسالي سوال دا لجدتك

كاميليا : افندم جدة مين انتي عايزة يا ست انتي ومالك بيا وتراقبني ليه مش انتي مشكلتك مع عيلة النميري اتعاملي معهم هما مالكيش دعوة بيا ولا تتدخلينى انا دلوقتي مفيش حاجة تجمعني بيهم

ناهد : لا فى يا كاميليا وفى اوى كمان بس غيرى هدومك اول و هتلاقينى مستنياكي تحت وهعرفك كل حاجة

وخرجت ناهد من اوضة من غير ماتسمع رد كاميليا…..كاميليا بصت لنفسها لاقت انها لسه لابس فستان…..افتكرت هى لابسته ليه ولمين حست بقرف منه ومش طايقة انها تفضل لابسها قامت من سرير وعلقته وقطعت فيه بايديها بغل وكره ورميته على الارض ودست عليه بغيظ ولابست هدوم اللى سبتها ناهد ليها على كنبة و هى عبارة عن بنطلون جينز و سويت شيرت اسود….وفتحت الباب لاقت واحدة من الخدم

خادمة : اتفضلي معايا يا انسة مدام ناهد مستنية حضرتك فى مكتبها

كاميليا : اوك

و كاميليا مع خادمة لحد ما وصلوا لاوضة مكتب ودخلت لاقت ناهد قاعدة على كرسي مكتبها وفى ايديها أوراق

كاميليا : ممكن افهم فى ايه وانا بعمل اى هنا

ناهد : اقعدي أول

كاميليا وهى بتقعد بزهق : اهو اتزفت خير

ناهد ابتسمت : شبه جدك خلقه كان دايما ضايق

كاميليا : وانتي تعرفي جدى منين

ناهد : مش اقولتك مسيرك فى يوم هتعرفى الحقيقة

كاميليا: حقيقة ايه ماتكلمى على طول يا مدام

ناهد بسخرية : ضربة كانت صعبة مش كدا كنت متاكدة ان ابن فاروق مش هيتغير ولا هيرتاح غير لما ينفذ اللى بدأوا من 20 سنة

كاميليا : بصى يا ست انتي انا مش فاهمة انتي بتكلمي على مين وبصراحة كدا انا ماليش خلق ليكى ولا لف ودوران بتاعك دا انا فيا اللى مكفينى ومش ناقصكي بجد

كاميليا قامت من على كرسي ولسه هتخرج من مكتب بس وقفت اول ماسمعت كلام ناهد

ناهد : كاميليا سيف الدين سليمان المنصوري وريثة عيلة المنصوري.

كاميليا بتصلها بدهشة هتجنن ازاى عرفت اسمها وافتكرت صورة اللى اتبعت ليها من فترة واسمها بكامل كان مكتوب عليها

كاميليا : انتي اللى….

ناهد : ايوة انا اللى بعتلك صورة من كام شهر متسغربيش عرفت ازاى انا اعرف حاجات عنك انتي ذات نفسك متعرفيهش مش اقولتك انك عايشة فى كدبة بقالك 20 سنة كل اللى حواليكى كدبوا عليكى حتى سامية قالتك ان سيف مات فى حادثة بس هو اصلا مات مقتول وبسبب صبري.

******************